Kinderen

Ik kon mijn ziekte niet langer negeren

Ik werk voltijds. Altijd al. Dat verloopt zeker niet probleemloos. Na mijn studies ging ik aan de slag bij een diepvriesbedrijf als bediende. Na een jaar besloot ik mijn kans te wagen bij een interimkantoor. Hun commerciële aanpak lag me niet zo en na eventjes zoeken kwam ik terecht bij een bedrijf dat ik kende van vakantiejobs.

Lees meer

Mijn kinderen weten meteen waar het toilet is

Ik heb drie kinderen: Lotte (13), Franne (11) en Lars (9). Mijn kinderwens was altijd enorm sterk en gelukkig voelde ik me in die periode heel goed. We woonden net in ons huis, werkten beiden voltijds. Ik wou vooruit, dus ik besloot gewoon om het te doen.

Lees meer

Mijn ziekte is vaak een spelbreker

Mijn vrienden, familie en collega’s steunen me door dik en dun. Nieuwe mensen leren kennen met mijn ziekte, dat is een andere zaak. Vooral als het aankomt op serieuze relaties. Ik was single toen ik ziek werd en ik heb sinds mijn diagnose nog geen serieuze relatie gehad.

Lees meer

Ik ben graag alleen als ik ziek ben

Ik heb geen partner en geen kinderen. Een bewuste keuze, al ligt dat niet volledig aan mijn ziekte. Ik ben gewoon graag alleen. Ik ben vooral graag alleen als ik ziek ben. Als ik last heb, zit ik heel lang op het toilet en achteraf ben ik uitgeput. Zo’n momenten beleef ik liever alleen. Ik zou me enorm beschaamd voelen tegenover huisbewoners tijdens een opstoot. Gezelschap zoek ik wel op buitenshuis en als ik me goed voel.

Lees meer

Senne & Elise

Het grootste geluk in mijn leven zijn mijn twee schatten van kinderen, Senne (6) en Elise (3). Mijn man Pieter en ik zijn ondertussen al 10 jaar getrouwd en al meer dan 15 jaar samen, ik zou me mijn leven zonder hen niet kunnen voorstellen.

Lees meer

Thema's