We leven op adrenaline

Zo’n 7 jaar geleden werd Jurgen heel ziek. Al heel snel bleek dat het geen buikgriepje was. Op enkele weken tijd viel hij 20 kg af. Wat was er toch aan de hand?

Gelukkig wisten we snel dat hij niets levensbedreigend had. Maar onze aanvankelijke opluchting maakte plaats voor onzekerheid toen we enkele weken later hoorden dat hij colitis ulcerosa had. Dat blijft natuurlijk een chronische ziekte.

Dagelijks op en af naar het ziekenhuis

Vooral de eerste maanden na zijn diagnose waren lastig. Jurgen lag voortdurend in het ziekenhuis voor een reeks zware operaties. Medicatie hielp niet meer, de artsen moesten meteen zijn darm verwijderen. Dat betekende voor mij dagelijks op en af rijden naar het ziekenhuis in Vlaams-Brabant, samen met onze zoon Kenneth. En dat vanuit het verre West-Vlaanderen.

Maar ik deed dat gewoon, zonder daar echt bij stil te staan. Kenneth, die toen 10 jaar was, wilde zijn papa zoveel mogelijk bezoeken. Achteraf weet ik niet hoe we het allemaal geregeld hebben. Dat was puur op adrenaline, denk ik.

Familiaal verlof

Voor ons, als gezin, kwam er heel wat bij kijken. Ik moest familiaal verlof aanvragen op mijn werk, mensen bellen… We kregen ook veel bezoek. Dat was heel goed bedoeld, maar eigenlijk wilden we thuis gewoon rust.

En dan was er natuurlijk nog onze zoon. Hem konden we niet aan zijn lot overlaten. Gelukkig had hij veel steun aan zijn leerkracht, op dat moment. Met hem kon hij goed praten. Dat was een enorme hulp, ook voor ons.

 

Deel deze pagina

Nancy over ...


Nancy is al 22 jaar getrouwd met Jurgen. Hij kreeg in 2011 colitis ulcerosa en heeft sindsdien een pouch.